Etsaia

"1993ko urtarrilean, Jean-Claude Romandek emaztea, bi seme-alabak eta gurasoak hil zituen, eta, aldi berean, hogei urtez eraikitako gezur ikaragarri bat agerian geratu zen: medikua eta Munduko Osasun Erakundeko ikertzailea zela sinetsarazi zien guztiei, benetan inoiz izan ez zena. Gertaera lazgarri horretatik abiatuta, Emmanuel Carrèrek benetako krimenaren kontakizuna gainditzen duen obra idatzi zuen. Egileak ikerketaren hariari jarraitzen dio, hiltzailearekin gutunak trukatzen ditu eta galdera bakar baten inguruan eraikitzen du liburua: nola bizi daiteke norbait hainbeste urtez bere buruaren eta besteen aurrean gezur hutsean?
Etsaia literatura garaikideko lan gailenetako bat da, egitate errealak eta gogoeta morala maisutasunez uztartzen dituena. Carrèreren estilo zorrotz eta neurtuak ez du epaitzen, ezta azalpen errazik eskaintzen ere: giza izaeraren alderik ilunenetara hurbiltzen gaitu, egia, identitatea eta gaizkiaren misterioari buruzko galdera ezin saihestuzkoak eginez. Irakurlea azken orrialdera arte harrapatzen duen liburu aparta."
Egunerokotasunaren xehetasun txikien atzean, irakurleak itolarri gozo bat sumatuko du, isiltasunaren eta zaintzaren arteko tentsio sotila.
Haurdunaldi oharrak eguneroko formal baten eran idatzia dator eta kontakizun hipnotikoa da, Ogawaren prosa garden eta zehatzaren adibide bikaina. Egunerokoaren idazkera hotzak eta deskribapenek barneko une ikaragarriak iradokitzen dituzte, errukia eta harrotasuna, bizitza eta desegitea elkarri josiz. Irakurlea pixkanaka harrapatzen duen kontakizun honek haurdunaldiaren esperientzia unibertsala muturreraino eramaten du, misterio eta zaurgarritasun bihurtzeraino.